Mail Chanda!
Heb je een vraag aan Chanda? Stuur dan een mailtje naar chanda@bartimeus.nl.
Meer weten over het baasje van Chanda?
Benieuwd naar het baasje van Chanda, Annemiek van Munster? Lees dan het interview met Annemiek in Bart nr. 1.
Chanda's column
Hoi, ik ben Chanda!
Ik ben de geleidehond van Annemiek van Munster (34). Annemiek is slechtziend. In elke 'Bart' vertel ik over mijn spannende leven. Je kunt mijn belevenissen ook op deze pagina nalezen. Heb je een vraag aan mij? Stuur dan een berichtje naar chanda@bartimeus.nl. Ik ontvang graag post, dus stuur me gerust een berichtje!
Teksten: Annemiek van Munster, www.annemiekvanmunster.nl
Weekendje weg
December 2011
Spelen met andere honden is het leukste wat er is. Dus toen Annemiek vertelde dat we een weekendje weggingen met 35 geleidehonden werd ik helemaal blij.
We logeerden in een mooi hotel, midden in de bossen. Ik kreeg een kamer naast mijn broer Ryan. Op het balkon staken we onze snoeten door het hek. Zo konden we elkaar goed besnuffelen. Als hij er even niet was, blafte ik keihard 'woefwoef' en dan kwam hij hard blaffend aanrennen. Dan deden we wie er het hardst kon blaffen!
We deden superleuke spelletjes. Bij behendigheid renden we door tunnels en sprongen we over hekjes. Sommige honden liepen er dwars doorheen of er omheen, maar ik sprong er gewoon overheen. Dat was tof, want als geleidehond moet je normaal overal omheen lopen.
Soms moest er ook gewoon gewerkt worden, dan moest ik in mijn geleidetuig mijn baasje ergens naar toe brengen. Tja, ik ben en blijf natuurlijk een geleidehond. Wel lastig joh, vooral als al je vrienden willen snuffelen en stoeien. Als ik hard blafte omdat ik mee wilde spelen, sprak Annemiek me bestraffend toe: 'Eerst werken, dan spelen.'
Oké Annemiek, je hebt helemaal gelijk. Gelukkig was er ook veel tijd om in het bos te rennen. Lekker achter de konijnen aan. Dat was leuk! Mijn vriend Ivar en ik deden een wedstrijdje hardrennen en kattenkwaad uithalen. Ivar durfde heel veel. Hij plaste tegen een deur en plonsde in de vijver! Onze andere vrienden wilden ook meedoen. Dat was lachen. Een labrador pikte zomaar een boterham van tafel!
PS Bravo, wanneer kom je bij me spelen?
Bravo heeft Chanda een brief gestuurd.
>> Lees de brief van Bravo
Superteam
September 2011
Toen ik mijn baasje Annemiek voor het eerst zag op de geleidehondenschool, kwispelde ik als een dolle. Ze knuffelde me meteen. 'Dat baasje wil ik hebben', dacht ik. Twee weken later ging ik bij haar wonen. Ik miste mijn broers en zussen heel erg, maar Annemiek was lief en ik kreeg een nieuwe huisgenoot: poes Kees!
Annemiek is slechtziend. Stel je voor dat je door een wc-rol kijkt en wat je ziet ook nog heel wazig is. Zo ziet Annemiek dus. Voor ze mijn baasje werd, liep ze over straat met een taststok, zo'n wit met rode streepjesstok. Daarmee rolde ze over de grond om obstakels te voelen. Een geleidehond als ik leidt haar om alles heen. Net of je met een vriend arm in arm loopt. Dat is veel handiger en minder vermoeiend voor mijn baasje.
Het ging niet meteen soepel. Eerst moest Annemiek leren hoe ze met mij om moest gaan. Mijn trainer leerde haar hoe ze mij moest 'besturen'. Soms maakte ze een foutje, dan zei ze 'links' als ze 'rechts' bedoelde. We leerden elkaar door en door kennen en we werden een superteam. Later heeft Annemiek me zelfs allerlei nieuwe dingen geleerd. Zegt ze bijvoorbeeld: 'Zoek frisbee', dan haal ik mijn favoriete speeltje. En ik heb leren praten! Als Annemiek 'spreek' tegen me zegt, dan blaf ik blij terug!
Naar school
Juni 2011
Vanochtend liep ik met Annemiek langs een groep schoolkinderen. Ik heb op een heel speciale school gezeten, de geleidehondenschool. Na mijn geboorte, bleef ik zeven weken bij mijn moeder. Daarna werd ik geadopteerd door een puppypleeggezin. Zij zorgden een jaar lang voor mij. Ik ging elke week naar de puppycursus, een speciale kleuterklas voor jonge geleidehondjes. Mijn puppypleeggezin nam mij overal mee naar toe. Als ik iets eng vond, kreeg ik vaak een hondenkoekje. Die vond ik zo lekker, dat ik mijn angst snel vergat.
Na een jaar ging ik terug naar de hondenschool. Heel spannend, ik moest allemaal commando’s onthouden. 'Vooraan' betekent bijvoorbeeld lopen. Natuurlijk leerde ik ook het verschil tussen links en rechts. Als geleidehond krijg je een tuig met een beugel aan. Dat was ik helemaal niet gewend! Ik vond het al snel leuk, want de trainer hield de beugel vast en liep altijd achter me aan. Ik leerde om paaltjes heen te lopen en te wachten bij stoepjes. En hoe ik mijn trainer kon beschermen. Als mijn toekomstige baasje mij per ongeluk – omdat ze het natuurlijk niet ziet – rechts de sloot in zou sturen, zou ik mijn baasje daar netjes omheen leiden!
Weet je wat het allerspannends was? Het leren zoeken naar deuren, brievenbussen, bankjes en pinautomaten. Inmiddels heb ik een echte speurdersneus! Best lastig, want soms ruik ik ook lekkere dingen. Ik mag dan niet snuffelen en moet op Annemiek blijven letten. Stel dat ze tegen een lantaarnpaal opbotst.
Even voorstellen
Maart 2011
Hoi, ik ben Chanda!
Kinderen noemen me vaak Snuf of Rex, maar ik heet Chanda. Net als deze beroemde honden ben ik ook bijzonder. Ik ben namelijk geleidehond voor mijn slechtziende baasje Annemiek. Omdat zij niet goed kan zien, help ik haar over straat. Ik heb een speciaal tuig om dat mijn baasje vastpakt. Ik leid haar om paaltjes en vuilnisbakken heen en bij elk opstapje sta ik even stil zodat zij weet dat er een stoep is.
Het is superleuk om geleidehond te zijn. Ik mag met Annemiek overal mee naartoe. De trein, restaurants, het museum, zelfs naar de supermarkt! Als ik aan het werk ben, mag ik niet geaaid worden. Ik mag ook niet met andere honden spelen. Ook als ze 'hallo' tegen me blaffen, mag ik niet reageren. Ik mag niet eens aan hun achterwerk snuffelen om kennis met ze te maken! Want dan laat ik me misschien afleiden, waardoor Annemiek tegen een boom aanloopt. Dat mag natuurlijk niet!
Als ik niet werk, word ik heerlijk vertroeteld. Ik mag elke dag vier keer vrij rond rennen, dan gaat mijn tuig en riem af. Ik speel graag met andere honden... en met kinderen! Onderweg besnuffel ik elke boom en eet ik alles op wat lekker ruikt. Ik trakteer mezelf ook wel eens op verdwaalde konijnenkeutels! Dan moppert mijn baasje, maar vaak ziet ze het niet en slik ik ze snel door!
Annemiek is heel blij met mij en geeft mij veel complimentjes omdat ik mijn werk goed doe. Als ik Annemiek vragend aankijk, krijg ik vaak een pakkerd op mijn snoet. Ik vind haar ook lief en veeg mijn plakkerige roze tong aan haar gezicht af. Annemiek vindt mij de liefste hond die er is. Ook al stink ik soms uit mijn bekkie naar caviahok door al die konijnenkeutels die ik snoep!
